e-mail:
Ten adres e-mail jest ukrywany przed spamerami, włącz obsługę JavaScript w przeglądarce, by go zobaczyć
Urodził się w 1943 r. w Warszawie. Ukończył Liceum im. Joachima Lelewela w Warszawie (matura z 1960 r.). Studiował w Uniwersytecie Warszawskim w latach 1960 - 1967. W r. ak. 1963/64 studiował w VI Sekcji École Pratique des Hautes Études w Paryżu (dziś École des Hautes Études en Sciences Sociales). W r.ak. 1966/67 odbył Wyższy Kurs Planowania Gospodarczego dla Planistów i Ekonomistów z krajów gospodarczo mniej rozwiniętych, organizowany w SGPiS (dziś SGH). Magisterium z historii uzyskał w UW w 1965 r., a z socjologii też w UW w 1967 r. Dyplom (z wyróżnieniem) Wyższego Kursu Planowania Gospodarczego uzyskał w 1967 r. Doktoryzował się w 1968 r. w Instytucie Historii PAN, pod kierunkiem profesora Tadeusza Łepkowskiego. Habilitował się tamże w 1976 r. Tytuł profesorski uzyskał w 1985 r. Pracę zawodową podjął w 1965 r. w Międzyuczelnianym Zakładzie Problemowym Gospodarki Krajów Słabo Rozwiniętych przy UW i SGPiS (dziś SGH). W latach 1968 - 1990 pracował w Instytucie Historii PAN. Od 1990 r. pracuje w Uniwersytecie Warszawskim (Wydział Historii, Instytut Historyczny), gdzie w 1992 r. został profesorem zwyczajnym. Od 1994 wykłada w Wyższej Szkole Przedsiębiorczości i Zarządzania w Warszawie, gdzie został zatrudniony w 2000 r. Parokrotnie był Directeur d'Études Associé (1989, 1990, 1992, 1995, 1999) w École des Hautes Études en Sciences Sociales w Paryżu (na zaproszenie Maison des Sciences de l'Homme). Raz był zaproszony przez EHESS jako profesor-gość (2001). W 1991 r. pracował jako profesor-gość w Uniwersytecie Federalnym w Rio de Janeiro. Wypromował 17 doktorów (Mariusz Jastrząb, Krzysztof Kosiński, Adam Leszczyński, Paweł Machcewicz, Małgorzata Mazurek, Małgorzata Nalewajko, Piotr Osęka, Krzysztof Persak, Patryk Pleskot, Tadeusz Ruzikowski, Krzysztof Smolana, Paweł Sowiński, Dariusz Stola, Joanna Wawrzyniak, Krzysztof Marcin Zalewski, Marcin Zaremba, Jolanta Żyndul), 104 magistrów i jednego licencjata. Poza Polską prowadził badania historyczne we Francji (1967, 1980, 1989, 1990, 1992, 1994, 1995, 1999, 2001), na Kubie (1971), w Anglii (1973, 1984, 1990), we Włoszech (1976), w Stanach Zjednoczonych (1989), w Brazylii (1991) i w Izraelu (1993). Obecnie profesor Uniwersytetu Warszawskiego oraz Akademii Leona Koźmińskiego w Warszawie. | | najważniejsze publikacje: Początki czarnego niewolnictwa w Brazylii (praca doktorska, Ossolineum, Wrocław 1970); Rewolucja 1933 r. na Kubie (praca habilitacyjna, Ossolineum, Wrocław 1978); Polonia brazylijska (LSW, Warszawa 1981); Historia Brazylii (Ossolineum, Wrocław 1987); Narodowe i Rewolucyjne (Biblioteka Więzi i Aneks, Warszawa, Londyn, 1991); Paryż, Londyn i Waszyngton patrzą na Październik 1956 r. w Polsce (A. Marszałek, Toruń 1992); Pod górkę do Europy (CE UW, Warszawa 1994); Ludzie wśród ludzi (Trio, Warszawa 1994); Niespodziewani przyjaciele czyli rzecz o zwykłej, ludzkiej solidarności (Trio, Warszawa 1995); Anatomia Rewolucji Narodowej. Boliwia w XX wieku (Fundacja na Rzecz Nauki Polskiej, Wrocław 1999); Ekologia humanistyczna (Wyższa Szkoła Przedsiębiorczości i Zarządzania im. Leona Koźmińskiego, Warszawa 1999); Zupełnie normalna historia, czyli Dzieje Polski zanalizowane przez ... w krótkich słowach, subiektywnie, ku pożytkowi miejscowych i cudzoziemców (Biblioteka Więzi, Warszawa 2000); Przeszłość: spadek nie do odrzucenia (Mała Biblioteka PTPN, Poznań 2001); Zegarek historyka (Trio, Warszawa 2001); Nośniki pamięci historycznej (DiG, Warszawa 2002); Wybór tradycji (DiG, Warszawa 2003), Religiopodobny komunizm (kraków 2004); Między przeszłością a przyszłością(PTPN, Poznań 2004); Uparta sprawa (Universitas, Kraków 2004); Krótki raport o użytkowaniu historii (PWN, Warszawa 2004); Historia moja miłość (z zastrzeżeniami) (UMCS, Lublin 2005); Komunizm i po komunizmie (TRIO, Warszawa 2006); Autoportret rodziny X. Fragment żydowskiej Warszawy lat międzywojennych (WAiP, Warszawa 2007); O co chodzi w historii? (Wydawnictwa UW, Warszawa 2008).
| |
Bibliografia |